top of page

FIZJOTERAPIA UROGINEKOLOGICZNA

Fizjoterapia uroginekologiczna w Tychach na śląsku.jpg

Fizjoterapia uroginekologiczna kobiet – czym jest i kiedy może pomóc?

​

Fizjoterapia uroginekologiczna to specjalistyczna dziedzina fizjoterapii zajmująca się profilaktyką i leczeniem dysfunkcji w obrębie miednicy mniejszej u kobiet. Obejmuje pracę z mięśniami dna miednicy, narządami rodnymi, pęcherzem moczowym oraz strukturami powiązanymi funkcjonalnie z tą okolicą.

Jej celem nie jest wyłącznie leczenie objawów, ale także poprawa jakości życia, komfortu codziennego funkcjonowania oraz świadomości własnego ciała.

​

W jakich sytuacjach może pomóc fizjoterapia uroginekologiczna?

​

Do najczęstszych wskazań należą:

  • nietrzymanie moczu (wysiłkowe, naglące lub mieszane),

  • obniżenie narządów miednicy mniejszej,

  • bóle w obrębie miednicy, krocza lub podbrzusza,

  • bolesne współżycie (dyspareunia),

  • problemy w okresie ciąży i po porodzie,

  • rozejście mięśni prostych brzucha (tzw. rozejście kresy białej),

  • blizny po cięciu cesarskim lub nacięciu krocza,

  • trudności z aktywacją lub nadmierne napięcie mięśni dna miednicy,

  • dolegliwości związane z endometriozą (jako element terapii wspomagającej).​

​

Jak wygląda praca z fizjoterapeutką uroginekologiczną?

​

Terapia zawsze rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu oraz oceny funkcjonalnej. W zależności od potrzeb może obejmować:

  • naukę prawidłowej pracy mięśni dna miednicy,

  • terapię manualną tkanek miękkich,

  • pracę z oddechem i przeponą,

  • mobilizację blizn,

  • techniki zmniejszające ból i napięcie,

  • ćwiczenia poprawiające stabilizację i kontrolę ciała,

  • edukację dotyczącą codziennych nawyków (np. toaleta, aktywność fizyczna, ergonomia).​

Ważnym elementem terapii jest indywidualne podejście — u każdej kobiety problem może mieć inne podłoże, nawet jeśli objawy są podobne

​

Dlaczego fizjoterapia uroginekologiczna jest tak ważna?

​

Wiele dolegliwości w obrębie miednicy mniejszej jest nadal traktowanych jako „normalne” po porodzie, operacjach czy z wiekiem. Tymczasem w większości sytuacji istnieją skuteczne metody terapii, które pozwalają znacząco zmniejszyć objawy lub całkowicie je wyeliminować.

​Jeśli zastanawiasz się czy fizjoterapia uroginekologiczna mogłaby Ci pomóc, zapraszam do gabinetu w Tychach, gdzie możemy omówić problem i dobrać odpowiednie postępowanie.

​

Fizjoterapia w ciąży i po porodzie

Kobieta w ciąży

Ciąża jest szczególnym okresem w życiu kobiety. W ciele przyszłej mamy zachodzi wiele zmian. Dotyczą one całego organizmu, natomiast zmianami najbardziej widocznymi i przede wszystkim najbardziej odczuwalnymi są te w obrębie brzucha i miednicy. Przesuwa się środek ciężkości ciała, co skutkuje pogłębieniem lordozy lędźwiowej oraz przodopochyleniem miednicy. Kiedy maluch rośnie rozciągnięte mięśnie brzucha nie są w stanie  stabilizować kręgosłupa. Zwiększa się napięcie mięśni pleców, gdyż próbują ten brak stabilizacji zrekompensować. Dodatkowo w wyniku działania hormonów rozluźnia się aparat więzadłowy. To wszystko może spowodować dolegliwości bólowe w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ale nie tylko. Zmiana ustawienia w odcinku lędźwiowym pociąga za sobą kolejne struktury. I tak ból może pojawić się również między łopatkami, w odcinku szyjnym, w okolicy głowy.

Rehabilitacja w okresie ciąży pomaga zwalczać te dolegliwości, ale to nie jest jej jedyne zadanie. Ważna w tym okresie jest również nauka aktywacji oraz relaksacji mięśni dna miednicy. Mięśnie te odgrywają główną rolę w profilaktyce nietrzymania moczu czy obniżenia narządów wewnętrznych. Nauka ich relaksacji może ułatwić poród siłami natury.

​

Kolejnym tematem związanym z okresem okołoporodowym jest rozejście mięśnia prostego brzucha. Jest to nienaturalny odstęp pomiędzy prawą i lewą stroną mięśnia prostego brzucha. Nienaturalny, ponieważ pewien odstęp oczywiście istnieje i jest zależny od szerokości kresy białej. Ponadto separacja mięśniowa powstająca po 35 tygodniu ciąży jest czymś naturalnym, co jak najbardziej może się pojawić. Z problemem mamy do czynienia, gdy po ciąży nie dochodzi do samoistnego zamknięcia rozejścia. W takiej sytuacji pomóc może właśnie rehabilitacja.

​

Po porodzie przez cesarskie cięcie bardzo ważna jest mobilizacja blizny pooperacyjnej. Dla większości kobiet ważne jest oczywiście to jak blizna wygląda na zewnątrz, jednak równie ważne jest to, co dzieje się w środku. Blizna po cesarskim cięciu to nie tylko zmniejszenie ruchomości skóry, ale również ograniczenie przesuwalności wszystkich tkanek połączonym zrostem z tym obszarem. Konsekwencją restrykcji w obrębie tkanek mogą być m.in.:

​

  • Ból kręgosłupa lędźwiowego

  • Ból bioder

  • Zmniejszenie czucia lub przeczulica w okolicy blizny

  • Problemy jelitowe

  • Ból podczas stosunków

  • Zwiększone ryzyko rozejścia mięśnia prostego brzucha w czasie kolejnej ciąży

bottom of page