FIZJOTERAPIA UROGINEKOLOGICZNA

Fizjoterapia uroginekologiczna kobiet – czym jest i kiedy może pomóc?

Fizjoterapia uroginekologiczna to specjalistyczna dziedzina fizjoterapii zajmująca się profilaktyką i leczeniem dysfunkcji w obrębie miednicy mniejszej u kobiet. Obejmuje pracę z mięśniami dna miednicy, narządami rodnymi, pęcherzem moczowym oraz strukturami powiązanymi funkcjonalnie z tą okolicą.

Jej celem nie jest wyłącznie leczenie objawów, ale także poprawa jakości życia, komfortu codziennego funkcjonowania oraz świadomości własnego ciała.

W jakich sytuacjach może pomóc fizjoterapia uroginekologiczna?

Do najczęstszych wskazań należą:

nietrzymanie moczu (wysiłkowe, naglące lub mieszane),
obniżenie narządów miednicy mniejszej,
bóle w obrębie miednicy, krocza lub podbrzusza,
bolesne współżycie (dyspareunia),
problemy w okresie ciąży i po porodzie,
rozejście mięśni prostych brzucha (tzw. rozejście kresy białej),
blizny po cięciu cesarskim lub nacięciu krocza,
trudności z aktywacją lub nadmierne napięcie mięśni dna miednicy,
dolegliwości związane z endometriozą (jako element terapii wspomagającej).

Jak wygląda praca z fizjoterapeutką uroginekologiczną?

Terapia zawsze rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu oraz oceny funkcjonalnej. W zależności od potrzeb może obejmować:

naukę prawidłowej pracy mięśni dna miednicy,
terapię manualną tkanek miękkich,
pracę z oddechem i przeponą,
mobilizację blizn,
techniki zmniejszające ból i napięcie,
ćwiczenia poprawiające stabilizację i kontrolę ciała,
edukację dotyczącą codziennych nawyków (np. toaleta, aktywność fizyczna, ergonomia).

Ważnym elementem terapii jest indywidualne podejście — u każdej kobiety problem może mieć inne podłoże, nawet jeśli objawy są podobne

Dlaczego fizjoterapia uroginekologiczna jest tak ważna?

Wiele dolegliwości w obrębie miednicy mniejszej jest nadal traktowanych jako „normalne” po porodzie, operacjach czy z wiekiem. Tymczasem w większości sytuacji istnieją skuteczne metody terapii, które pozwalają znacząco zmniejszyć objawy lub całkowicie je wyeliminować.

Jeśli zastanawiasz się czy fizjoterapia uroginekologiczna mogłaby Ci pomóc, zapraszam do gabinetu w Tychach, gdzie możemy omówić problem i dobrać odpowiednie postępowanie.

Fizjoterapia w ciąży i po porodzie

Ciąża jest szczególnym okresem w życiu kobiety. W ciele przyszłej mamy zachodzi wiele zmian. Dotyczą one całego organizmu, natomiast zmianami najbardziej widocznymi i przede wszystkim najbardziej odczuwalnymi są te w obrębie brzucha i miednicy. Przesuwa się środek ciężkości ciała, co skutkuje pogłębieniem lordozy lędźwiowej oraz przodopochyleniem miednicy. Kiedy maluch rośnie rozciągnięte mięśnie brzucha nie są w stanie stabilizować kręgosłupa. Zwiększa się napięcie mięśni pleców, gdyż próbują ten brak stabilizacji zrekompensować. Dodatkowo w wyniku działania hormonów rozluźnia się aparat więzadłowy. To wszystko może spowodować dolegliwości bólowe w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ale nie tylko. Zmiana ustawienia w odcinku lędźwiowym pociąga za sobą kolejne struktury. I tak ból może pojawić się również między łopatkami, w odcinku szyjnym, w okolicy głowy.

Rehabilitacja w okresie ciąży pomaga zwalczać te dolegliwości, ale to nie jest jej jedyne zadanie. Ważna w tym okresie jest również nauka aktywacji oraz relaksacji mięśni dna miednicy. Mięśnie te odgrywają główną rolę w profilaktyce nietrzymania moczu czy obniżenia narządów wewnętrznych. Nauka ich relaksacji może ułatwić poród siłami natury.

Kolejnym tematem związanym z okresem okołoporodowym jest rozejście mięśnia prostego brzucha. Jest to nienaturalny odstęp pomiędzy prawą i lewą stroną mięśnia prostego brzucha. Nienaturalny, ponieważ pewien odstęp oczywiście istnieje i jest zależny od szerokości kresy białej. Ponadto separacja mięśniowa powstająca po 35 tygodniu ciąży jest czymś naturalnym, co jak najbardziej może się pojawić. Z problemem mamy do czynienia, gdy po ciąży nie dochodzi do samoistnego zamknięcia rozejścia. W takiej sytuacji pomóc może właśnie rehabilitacja.

Po porodzie przez cesarskie cięcie bardzo ważna jest mobilizacja blizny pooperacyjnej. Dla większości kobiet ważne jest oczywiście to jak blizna wygląda na zewnątrz, jednak równie ważne jest to, co dzieje się w środku. Blizna po cesarskim cięciu to nie tylko zmniejszenie ruchomości skóry, ale również ograniczenie przesuwalności wszystkich tkanek połączonym zrostem z tym obszarem. Konsekwencją restrykcji w obrębie tkanek mogą być m.in.:

Ból kręgosłupa lędźwiowego
Ból bioder
Zmniejszenie czucia lub przeczulica w okolicy blizny
Problemy jelitowe
Ból podczas stosunków
Zwiększone ryzyko rozejścia mięśnia prostego brzucha w czasie kolejnej ciąży

Terapia TECAR jako wsparcie w rehabilitacji poporodowej

Terapia TECAR w fizjoterapii uroginekologicznej

W fizjoterapii poporodowej, w zależności od potrzeb, poza terapią manualną i ćwiczeniami, wartościowym uzupełnieniem może być terapia TECAR - nowoczesna metoda fizykoterapii, wykorzystująca prąd o wysokiej częstotliwości, która wspiera naturalne procesy regeneracyjne.

Jednym z efektów terapii jest stymulacja aktywności komórek odpowiedzialnych za produkcję kolagenu. Ma to szczególne znaczenie w przypadku tkanek, które w czasie ciąży były poddawane znacznemu rozciągnięciu. Z tego względu terapia TECAR może stanowić uzupełniające postępowanie w przypadku rozejścia mięśnia prostego brzucha. Stymulacja procesów przebudowy i syntezy kolagenu wspiera poprawę jakości tkanki łącznej w obrębie kresy białej.

TECAR dobrze sprawdza się również w pracy z blizną po cesarskim cięciu. Odpowiednio zastosowana terapia wspiera procesy przebudowy blizny, poprawiając jej wygląd i elastyczność.

Dodatkowym efektem terapii może być poprawa wyglądu skóry. Zwiększenie przepływu krwi oraz wpływ na procesy metaboliczne komórek wspierają regenerację tkanek i poprawę elastyczności skóry, a także mogą przyczynić się do zmniejszenia widoczności rozstępów.

Dowiedz się więcej